Oznakowanie szlaku żeglownego

Autor: dr Joanna Angiel    

Jednostki płynące Wisłą korzystają z wytyczonego szlaku wodnego – żeglownego. Płynąc w Warszawie w dół rzeki, czyli z jej prądem, powinno się mijać prawą burtą czerwone bakeny (boje) w kształcie walca, a lewą burtą zielone bakeny w kształcie stożka. Bakeny te wyznaczają szerokość szlaku wodnego, po którym można bezpiecznie płynąć. Są przykładami pływających znaków żeglugowych. Istnieją też znaki żeglugowe brzegowe (lądowe); w przypadku warszawskiego odcinka Wisły to np.: znaki zakazu postoju, zakazu kotwiczenia (np. przy ujęciach wody – tzw. Grubej Kaśce i Chudych Wojtkach, przy wejściu do portu), znaki wskazania, np. skrzyżowania napowietrznej linii przewodów z rzeką (np. dwie linie na odcinku Wisły tarchomińskiej) czy miejsca połączenia głównej drogi wodnej z boczną (np. Wisły z Kanałem Żerańskim). Przykłady znaków zezwoleń i zaleceń znajdziemy np. na warszawskich mostach – dzięki tym znakom wiemy, pod jakim przęsłem danego mostu należy przepłynąć oraz jak szerokie jest bezpieczne przejście pod mostem.
Dział wiedzy żeglarskiej, która jest zbiorem wiadomości na temat rzecznych szlaków wodnych, nieodzowej do bezpiecznego pływania po rzekach, nazywamy locją rzeczną.

Ten opis pochodzi z wirtualnego projektu CHODŹ NAD WISŁĘ, który zrealizowała Fundacja Ja Wisła dzięki dofinansowaniu otrzymanemu z Urzędu Miasta St. Warszawy i wpłat z 1% podatku.

fot. Ewa Kominek

fot. Ewa Kominek

fot. Ewa Kominek

fot. Ewa Kominek

fot. Ewa Kominek

fot. Ewa Kominek

Projekt "Ochrona siedlisk kluczowych gatunków ptaków Doliny Środkowej Wisły
w warunkach intensywnej presji aglomeracji warszawskiej" otrzymał dofinansowanie
z instrumentu Finansowego LIFE+ Wspólnoty Europejskiej oraz ze środków
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.